BÖĞÜRTLEN KIŞI

Sarah Jio- Böğürtlen Kışı | Kitap Yorumu 📚

Herkese merhabaaa 🤗Kitabı bitireli 2 gün oldu fakat yorumunu anca girebiliyorum. 😂Açıkçası herkesin elinde gördüğüm ve acaba neden bu kadar popüler diyerek aldığım bir kitaptı Böğürtlen Kışı. Kitabın ilk sayfaları 1933 yılında geçmesine rağmen Vera Ray ve oğlu Daniel'ın dünyasına hızlıca uyum sağladım. Gazeteci Claire ise 2000li yıllarda yaşadığından bazı açılardan kendime benzettim onu. Vera'nın oğlu Daniel kaçırılmıştı ve Claire geçen yıl bebeğini düşürmüştü. Kitaptaki en can alıcı nokta ise iki kadın arasındaki bu bağlantıydı bence. Vera'nın hüzün dolu öyküsü Claire için yeni bir soluk olmuştu.Kitap çok merak uyandırıcıydı, hadi şimdi bırakayım dediğim bir an olmadı, hep daha çok daha çok okumak ve merakımı gidermek istedim.Yazar hikayeyi öyle bi anlatmış ki film izler gibi okudum. Umarım yakında filmi de çıkaar 😍 Benim gibi duygularınızı saklamayı sevseniz bile bir kitaba ağlamak hiç bu kadar kolay olmamıştı. Ayrıca kitabı okuyup Charles Kensington karakterine aşık olmayan var mı?? 😘 Hikaye beni çok etkiledi ve gerçekten bir şeyler öğretti, hayatıma çok şey kattı. Olumsuz bir eleştiri olaraksa Vera'nın ölüm şekli ve nedeni daha farklı olabilirdi. 🤔Puanım: 8.5/10 🌟

BİLİNMEYEN BİR KADININ MEKTUBU

Stefan Zweig- Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu | Kitap Yorumu 

Son zamanlarda herkesin elinde görüp okumayı iple çektiğim bir kitaptı. Kitabın ilk sayfası hariç bir kadının çocukluğundan beri platonik olarak aşık olduğu R’ye ölüm döşeğinde yazdığı mektubu okuyoruz aslında. Bir mektup ne kadar güzel olabilirdi sorusunun cevabı bu kitap. Kadın, çocukluk aşkının ilk yıllarında ne kadar saf, temiz ve duygu yüklü olduğunu, büyüdükçe R’yi nasıl farklı gördüğünü, ona nasıl daha da bağlandığını anlatıyor.  Kitap aslında çok kısa sürede okunabiliyor. Ben yaklaşık 1-2 saatte okudum fakat bu saatlerde hayatıma çok şey kattı. Kitaplarımın altını fazla çizmeye kıyabilseydim tüm satırları çizerdim herhalde Bu satırlar ise altını çizdiğim nadir satırlardan “Sen, beni asla, asla tanımayan, bir su birikintisinin yanından geçercesine yanımdan geçip giden, bir taşa basarcasına üstüme basan, hep, ama hep yoluna devam eden ve beni sonsuz bir bekleyiş içerisinde bırakan sen, kimsin ki benim için?” Ayrıca Zweig’in tarzı da çok hoşuma gitti bunu belirtmesem olmazdı Puanım : 5/5